به گزارش اقتصاد معاصر، «ابرتورم» یکی از شدیدترین بحرانهای اقتصادی است. در این وضعیت، قیمتها با سرعتی سرسامآور افزایش مییابند و اعتماد مردم به پول ملی فرو میپاشد. تجربه کشورهایی مثل آلمان، زیمبابوه و ونزوئلا نشان میدهد ابرتورم نتیجه سالها بیانضباطی مالی و رشد شدید نقدینگی است.
درک درست از مفهوم ابرتورم
ابرتورم فقط به معنای افزایش شدید قیمتها نیست. اقتصاددانان زمانی از ابرتورم سخن میگویند که مردم دیگر پول ملی را نگهداری نمیکنند. آنها در اولین فرصت ریال را به ارز، طلا یا کالا تبدیل میکنند. در چنین شرایطی، سرعت گردش پول بالا میرود و جامعه تورم را در چرخهای شتابگیر گرفتار میکند.
ریشههای ساختاری تورم در اقتصاد ایران
کارشناسان تأکید میکنند تورم ایران حاصل مجموعهای از مشکلات ساختاری است. کسری بودجه مزمن دولت، ناترازی شبکه بانکی و رشد نقدینگی، اصلیترین عوامل تورمزا به شمار میروند. زمانی که دولت برای جبران کسری بودجه به منابع بانک مرکزی متکی میشود، پایه پولی رشد میکند و این موضوع تورم را به همراه میآورد.
گروهی از اقتصاددانان نیز به هزینههای تولید اشاره میکنند. افزایش نرخ ارز، قیمت مواد اولیه و هزینههای انرژی، بهای تمامشده کالاها را بالا میبرد و تولیدکننده این فشار را به مصرفکننده منتقل میکند.
چرا اقتصاد ایران هنوز به ابرتورم نرسیده است؟
بسیاری از اقتصاددانان معتقدند اقتصاد ایران هنوز وارد مرحله ابرتورم نشده است. آنها میگویند مردم هنوز به ریال اعتماد دارند و بانک مرکزی همچنان نقش خود را ایفا میکند. مبادلات اقتصادی کشور نیز همچنان بر پایه پول ملی انجام میشود. با این حال، کارشناسان هشدار میدهند ادامه کسری بودجه، رشد نقدینگی و بیثباتی ارزی، اقتصاد را به سمت شرایط پرخطرتر سوق میدهد.
نقشه راه برای مهار تورم و پیشگیری از بحران
کارشناسان معتقدند دولت برای جلوگیری از تشدید تورم باید اصلاحات ساختاری انجام دهد. مسئولان باید بودجه را اصلاح کنند، رشد نقدینگی را کنترل نمایند و نظام بانکی را سامان دهند. ایجاد ثبات در بازار ارز و تقویت سرمایهگذاری، اقدامات مهم دیگری است که دولت باید در دستور کار قرار دهد. همچنین شفافیت در سیاستگذاری اقتصادی، انتظارات تورمی را کاهش میدهد و اعتماد عمومی را بازسازی میکند.
برای اخبار بیشتر به صفحه اصلی «تتانیوز» مراجعه کنید.

