توسط : ظرفیت بالای حمل‌ونقل دریایی و محدودیت‌های زیرساختی راه‌آهن نشان می‌دهد ریل، با وجود نقش مکمل خود، نمی‌تواند جایگزین کامل حمل‌ونقل دریایی ایران شود.
به گزارش تتانیوز، احسان مسلمی، کارشناس اقتصادی، با اشاره به تفاوت ظرفیت حمل‌ونقل دریایی و ریلی معتقد است جبران محاصره دریایی از طریق قطار امکان‌پذیر نیست. یک کشتی کانتینری اقیانوس‌پیما می‌تواند چند هزار تا بیش از ۱۰ هزار کانتینر حمل کند، در حالی که ظرفیت قطارهای باری معمولاً چند ده کانتینر است.
ظرفیت دریا و ریل قابل مقایسه نیست
برای جبران بار یک کشتی بزرگ، به ده‌ها یا حتی صدها قطار نیاز خواهد بود. از سوی دیگر، محدودیت ظرفیت خطوط ریلی، کمبود لکوموتیو و واگن، تفاوت عرض ریل‌ها در مسیرهای بین‌المللی و مشکلات انتقال بار در مرزها، امکان جایگزینی سریع حمل‌ونقل دریایی با ریل را محدود می‌کند.
بخش مهمی از تجارت خارجی نیز مربوط به کالاهای فله‌ای مانند غلات، نهاده‌های دامی و مواد اولیه است که انتقال حجم بالای آنها از طریق شبکه ریلی با محدودیت‌های اقتصادی و فنی همراه خواهد بود.
فاصله قابل توجه ظرفیت بنادر و ریل
بر اساس آمارهای مورد اشاره، بنادر جنوبی ایران سالانه بیش از ۱۴۰ میلیون تن کالا جابه‌جا می‌کنند، در حالی که کل ترانزیت ریلی کشور چند میلیون تن است. این اختلاف ظرفیت نشان می‌دهد راه‌آهن در شرایط فعلی توان جایگزینی حجم گسترده تجارت دریایی را ندارد.
ریل؛ مسیر مکمل، نه جایگزین دریا
با توجه به تفاوت ظرفیت‌ها و محدودیت‌های عملیاتی، ادعای مطرح‌شده درست ارزیابی شده است. توسعه حمل‌ونقل ریلی می‌تواند به کاهش آسیب‌پذیری زنجیره تأمین کمک کند، اما برای انتقال حجم عظیم کالاهای وارداتی و صادراتی، همچنان ظرفیت حمل‌ونقل دریایی نقش اصلی را خواهد داشت.
منبع: اکومتر | برای اخبار بیشتر به صفحه اصلی «تتانیوز» مراجعه کنید.
